რა როლს ასრულებს საკლასო რეაგირების სისტემა საკლასო ოთახში?

მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების განვითარებასთან ერთად, სკოლების საკლასო ოთახებში სხვადასხვა ელექტრონული სასწავლო ინსტრუმენტებიც გამოჩნდა. მიუხედავად იმისა, რომ ინსტრუმენტები უფრო და უფრო ჭკვიანური ხდება, ბევრი პედაგოგი სკეპტიკურად უყურებს, რომ ეს სწორი საქციელია. ბევრი პედაგოგი ფიქრობს, ხომ არ გამოიწვევს საკლასო ავტომოპასუხე მოსწავლეებს შორის კომუნიკაციის დაბრკოლებას? ამ კითხვამ კიდევ ერთი ძირითადი საკითხი წამოჭრა: როგორ შევხედოთ სწორად...საკლასო რეაგირების სისტემა?

„-ის გამოყენება“საკლასო რეაგირების სისტემა„კლასში სწავლება ძალიან ახალი ჩანს, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც თითოეულ მოსწავლეს შეუძლია უპასუხოსმრავალპასუხიანი კითხვებიდა მასწავლებლის მიერ დასმული შეფასებითი კითხვები. მასწავლებლებს ასევე შეუძლიათ გამოიყენონ ეს მეთოდი მოსწავლეთა ოსტატობის მარტივად გასაგებად, მაგრამ კითხვა ასეთია, აუცილებელია თუ არა ასეთი კონფიგურაცია? რამდენად დიდია სარგებელი? უდავოა, რომ საკლასო ოთახში ავტომოპასუხეების გამოყენებამ გარკვეულწილად ნამდვილად გაზარდა მოსწავლეთა ენთუზიაზმი კითხვებზე პასუხის გასაცემად. კითხვებზე პასუხის გასაცემად ხელის აწევასთან შედარებით, აჩქარებულ პასუხებს შეჯიბრის ხასიათი აქვთ, მოსწავლეებს აქვთ სიახლის შეგრძნება და მაღალი ჩართულობა, ასევე, ამან შეიძლება დაზოგოს მოსწავლეთა დრო კლასში კითხვებზე პასუხის გაცემით. მასწავლებლებს შეუძლიათ დიდი ეკრანის საშუალებით თვალყური ადევნონ სასწავლო სიტუაციას, რათა მისცენ მიზნობრივი ახსნა და ხელმძღვანელობა. თუმცა, „საკლასო პასუხების სისტემა“ ბოლოს და ბოლოს სასწავლო დამხმარე საშუალებაა და მისი როლი არ უნდა იყოს გაზვიადებული.

საკლასო სწავლება ორმხრივი აქტივობაა, რომლის დროსაც მასწავლებლები და მოსწავლეები ერთმანეთთან ურთიერთობენ. ის ძალიან ინტერაქტიული და არაპროგნოზირებადია. მასწავლებლებმა დროულად უნდა შეცვალონ სწავლების ორგანიზება და პროგრესი მოსწავლეების გამომეტყველების, კითხვებზე პასუხის გაცემის მათი შესრულების და ჯგუფური თანამშრომლობითი სწავლების ეფექტის მეშვეობით. საკლასო სწავლებაში კარგი შედეგების მისაღწევად, მასწავლებლებსა და მოსწავლეებს შორის კომუნიკაციის დროს გამოვლინდება მრავალი პრობლემა, რომელზეც მასწავლებლები არ ფიქრობდნენ გაკვეთილების მომზადებისას. ამიტომ, საკლასო პრობლემების შემუშავებისას მასწავლებლებმა არა მხოლოდ უნდა შექმნან გარკვეული პრობლემური სიტუაციები, არამედ მობილიზება მოახდინონ მოსწავლეთა ენთუზიაზმით აზროვნებისთვის დამაჯერებელი შთაგონებით და მასწავლებელ-მოსწავლის ეფექტური კომუნიკაციის გზით გაუმკლავდნენ საკლასო სწავლების წინაპირობასა და გენერაციას შორის ურთიერთობას, რათა მიაღწიონ სწავლებისა და სწავლის ეფექტს იმავე სიხშირული რეზონანსით. ცხადია, კითხვებზე პასუხის გასაცემად საკლასო ავტომოპასუხეების გამოყენება, უმეტეს შემთხვევაში ერთი კითხვა და ერთი პასუხი, ასეთ ეფექტს ვერ მიაღწევს.